BLOG

Woede, verdriet en irritaties, maar ook vreugde, verbazing en saamhorigheid. Geen thema kan zo’n breed scala aan emoties losmaken als (on)gelijke behandeling. In deze blog lees je bijzondere verhalen van gewone mensen die vertellen over wat hen raakt, inspireert en beweegt. Mensen die ogenschijnlijk in niets op elkaar lijken, blijken soms bijzondere overeenkomsten te hebben. Kleine inkijkjes in bovenkamers en onderbuikgevoelens.
Elke eerste en derde dinsdag van de maand.


Carter – Een naam is erg belangrijk — vanaf 7 december online


Nandini – Piet voor iedereen

Hi. Mijn naam is Nandini en ik ben 19 jaar oud. Ik volg de opleiding social work en loop stage bij Bureau Gelijke Behandeling Flevoland. In mijn dagelijks leven ga ik naar school, stage, werk en spreek ik af met vrienden. Zoals de meesten wel doen. Buiten dat allemaal om, vind ik het interessant om mijzelf bezig te houden met wat er allemaal in de wereld gebeurd. Voornamelijk houd ik mij bezig met onderwerpen die over mensenrechten, discriminatie etc. gaan. 

In deze blog zal ik het hebben over de discussie die altijd rond november/december plaatsvindt. De zwartepieten discussie. Ik zal hierbij vertellen waar de discussie over gaat en een idee geven voor een mogelijke oplossing.


Norquensi- Positieve Discriminatie

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is 123f2738-4e34-4198-bf89-85808f75a9c9-1-150x150.jpg

De afgelopen jaren is positieve discriminatie steeds meer een trending topic. Er zijn verschillende politieke partijen die dit onderwerp bespreken in hun partijprogramma. Positieve discriminatie heeft zowel voordelen als nadelen. In deze blog bespreken we waarom positieve discriminatie belangrijk is, wat de gevolgen ervan kunnen zijn en of het wel zo’n goed idee is.

Wat is positieve discriminatie?

Positieve discriminatie (voorkeursbeleid) is het bevoordelen van achtergestelde groepen om hun positie te verbeteren in de maatschappij.

Waarom is positieve discriminatie belangrijk?

Helaas hebben we in de wereld te maken met bevolkingsgroepen die een achterstand hebben in de samenleving. Vaak staan deze groepen al 1-0 achter.


Jeannette – Ik ben niet mijn stoornis

Stigma’s

Ik wil mij heel graag aan u voorstellen, maar voordat ik dat doe wil ik het woord stigma aan u uitleggen. En dat doe ik omdat mijn zusje, die vaak genoeg de wijsneus van de familie is, na mijn eerste lezing de vraag durfde te stellen: “Wat zijn stigma’s?” Ik geloofde mijn oren niet. Stigma is dat wat onteert, smet op iemands naam of eer. Stigma is iets wat een schande vormt en altijd bekend zal blijven. Stigma heeft betrekking op een bepaald persoon of een groep mensen. Een stigma kan een vooroordeel zijn.

Paramaribo

Toen ik 51 jaar geleden geboren werd te Paramaribo Suriname kreeg ik prachtige namen, Jeanette E. Benschop. Maar niemand zou mij bij mijn voornaam gaan noemen. Het was altijd Sjannie, Sjanko, Sjanne en soms zelfs als plagerijtje, ‘Sjannie pannie’. Soms als iemand mijn achternaam hoorde en vroeg: ‘’Ben je familie van die?”, dan had ik geleerd te antwoorden met: “Ik draag de naam wel maar ik ben geen familie.” Ik had toen geen besef waarom ik dat moest antwoorden of wat ik eigenlijk zei. (lees meer…)


Fenna – zij/hij/hen

Hi! Ik ben Fenna, mijn voornaamwoorden zijn zij/hij/hen, ben momenteel 17 jaar oud en woon al mijn hele leven in Lelystad. Mijn grote passie in het leven is het theater en alles wat daarmee te maken heeft. Zowel zelf acteren als scripts schrijven en regisseren is echt m’n leven. Ik denk ook veel na over maatschappelijke onderwerpen en probeer deze vaak terug te laten komen in de dingen die ik schrijf. 

Zijn wie ik ben
Ik heb het altijd belangrijk gevonden om mezelf te kunnen zijn. Toen ik klein was had ik al lak aan wat ik hoorde te doen als meisje, deed waar ik zin in had, trok de kleren aan die ik wilde en ging om met de mensen die ik leuk vond. Ik heb het geluk gehad dat mijn ouders heel erg ondersteunend waren daarin. Nog steeds zijn trouwens. Ze hebben altijd gezegd dat het niet uitmaakt wat ik droeg, of met wie ik thuis kwam en dit heeft me heel erg geholpen in het leven. Ik ben dus ook nooit echt uitgekomen volgens mij. Niemand aan wie ik het vroeg kan zich een moment herinneren wanneer ik ze vertelde dat ik biseksueel was. Het was gewoon zo. Ik praatte altijd over jongens die ik leuk vond en op een dag had ik het over een meisje die echt geweldig was. Zo makkelijk ging het.
(lees meer..)


Quincy- autisme en werk

Hallo, Mijn naam is Quincy. Ik ben 19 jaar jong en woon in Lelystad. Ik ga jullie meenemen in mijn verhaal over autisme (ass). Dit omdat ik hier (vooral werkgericht) veel problemen mee hebt gehad.

Autisme en werkgevers

Ik ben sinds december 2016 gediagnostiseerd met autisme (ass). En sinds dat moment heb ik heel veel problemen gehad (en af en toe nog steeds) om aan het werk te komen. Ik werd op onwijs veel werkplekken afgewezen, omdat ze van mensen met autisme (ass), zoals ik, alleen maar negatieve kanten zagen. Terwijl mensen met autisme (ass) ook z’n positieve kanten hebben. Alleen helaas wordt dit dan vaak niet gezien of durven ze het niet aan…. En dat is jammer. Terwijl een werkgever naar mijn idee ook gewoon kan denken, ‘weetje, ik probeer het gewoon’. Maar helaas bij het woord autisme (ass) alleen al haken werkgevers af….


Norquensi – vooroordelen

Hoi! Ik ben Norquensi, 22 jaar oud en woon sinds 2016 in Lelystad. Ondanks ik een enorme workaholic ben, heb ik toch nog een paar hobby’s. Lezen, schrijven en voetballen zijn mijn grootste hobby’s. Hiernaast heb ik zelf ook een podcast waar ik met twee andere vrienden spreek over verschillende onderwerpen.

“….Wat gebeurt er nu? Met die sollicitant?
Deze jongen had net zo goed ik kunnen zijn. Ik ben ook van kleur en 22 jaartjes jong.
Nadat je zo veel sollicitatiebrieven hebt verstuurd, ben je er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Zo kom je nooit aan de bak. Niet aan stage, zo kom je niet aan werkervaring. Het wordt dus ook een stuk moeilijker om later, na je opleiding, überhaupt een baan te vinden….”


Alfred – clown van de klas

Even voorstellen: Alfred de Jong, 53 jaar, en alweer heel wat jaartjes woonachtig in het mooie Zeewolde. Van oorsprong kom ik uit een klein dorpje helemaal boven in de provincie Groningen. Daar ben ik geboren en getogen en daar heb ik tot mijn 32ste gewoond.

Of ik misschien een blog wilde schrijven voor Bureau Gelijke Behandeling… Ik dacht: “Wie wil dat nou lezen joh?” Maar ach, misschien is het toch ook wel eens goed om af en toe eens je leventje te overzien. En ik deel graag, dus dan ook maar openbaar. Om nu die 53 jaar in één keer op te lepelen is natuurlijk niet te doen. Dan wordt het een boek, en geen blog. Dus dan maar beginnen met bij het begin: mijn jongste jeugdjaren.

In zo’n klein dorpje zit je je hele schooltijd met dezelfde groep kinderen in de klas. Dat was overigens geen grote klas, met maar zo’n 13 kinderen. Met bijna allemaal heb ik de tijd doorgebracht vanaf de kleuterschool tot wat toen nog de zesde klas heette (tegenwoordig groep 8). Het voelde als een veilige omgeving zonder al te grote bijzonderheden. Klik hier om meer te lezen…


Magdalena- De Kleur van je veren

Een foto, maar wie steekt hierachter, wie ben ik?  Mijn naam is Magdalena en op de vraag wie ik ben, zou ik willen antwoorden: gewoon een mens. Net als ieder ander sta ik in de ochtend op, ik ken momenten van vreugde en van verdriet.  Ik doe dagelijkse dingen zoals het halen van boodschappen en mijn huis opruimen. Wij hebben als mensen méér gemeen dan dat we verschillen. Zoals elk vogeltje zingt zoals het gebekt is, in kleurenpracht en grootte verschillend, heeft moeder natuur mij een kleur in huid, haar en ogen meegeven. 

“Als mens kiezen wij net als de dieren niet ons verenpak, we worden ermee geboren.”

Wel hebben we de vrijheid van de keuze van onze bedekking. Daarin mogen we een keuze maken tussen donkere of lichte kleuren en rustige of kleurrijke patronen. Onze bedekking kan een jas zijn, een hoofddoek of een korte rok. Samen met wat ons door de natuur is geschonken en onze vrije keuzes die de wet mogelijk maakt, mogen we het wezen zijn wie we willen zijn. Dat maakt ons allemaal verschillend, kleurrijk, anders, maar onder de wet wel gelijkwaardig.  Klik hier om meer te lezen…