BLOG

Woede, verdriet en irritaties, maar ook vreugde, verbazing en saamhorigheid. Geen thema kan zo’n breed scala aan emoties losmaken als (on)gelijke behandeling. In deze blog lees je bijzondere verhalen van gewone mensen die vertellen over wat hen raakt, inspireert en beweegt. Mensen die ogenschijnlijk in niets op elkaar lijken, blijken soms bijzondere overeenkomsten te hebben. Kleine inkijkjes in bovenkamers en onderbuikgevoelens.
Elke eerste en derde dinsdag van de maand.


Blog Alfred – Een Normaal Leven

Het ‘ideaal’ op 17-jarige leeftijd

17 jaar was ik inmiddels en mijn leventje kabbelde verder. Ik deed een opleiding tot banketbakker: werken en leren tegelijk. In het weekend was het vooral met vrienden zuipen en feesten, zoals dat vrij gebruikelijk was onder jongeren van het ‘platteland’. Ook was er regelmatig stiekeme seks. Ik was verliefd op een jongen en met hem had ik ook wel seks, maar ik voelde aan alles dat er nooit meer in zou zitten dan dat. Ondertussen was mijn ideaal natuurlijk gewoon ‘huisje boompje beestje’ en niet uit de toon willen vallen!  

BLOG Carter – (Hij/hen)- Transitie

De afgelopen maanden heb ik steeds meer ervaren hoe het is om een man te zijn. Doordat ik simpelweg meer mijn huis uit kom en dus ervaar hoe het is om een man te zijn in het openbaar, voelt het een stuk echter, als dat logisch klinkt. Ik ben zo onder andere echt naar kleren wezen kijken in de mannenafdeling en gebruik ik nu bijna altijd de heren wc’s. Ik kan zeggen dat het echt vaak veel smeriger is bij de mannen dan bij de vrouwen trouwens. Ik krijg zo nu en dan wel eens blikken of opmerkingen van mensen in de wc’s, maar heb tot nu toe nog geen hele negatieve ervaringen gehad. Zo was ik bij een concert van een artiest met een prominent vrouwelijk publiek en was een van de enige jongens daar. Ik was mijn handen aan het wassen en een man opent de deur en kijkt me raar aan. Hij kijkt naar de deur van de wc, waar een mannen symbool opstond, kijkt weer terug naar mij en loopt dan toch de wc in. Diezelfde dag kreeg ik ook nog een opmerking in de wc. Een man zei tegen mij: Je weet dat dit de mannen wc is? ik reageerde met: Ja, weet ik. Hij zei iets van: Ik ben er cool mee hoor, gewoon even checken. Ik kan er wel om lachen.

BlOG Magdalena- Internationale Dag tegen racisme en Discriminatie

Mijn naam is Magdalena Charlot, geboren en getogen in Amsterdam en nu

38 jaar inwoner van Lelystad. Ik deel hierbij mijn verhaal en zet mij hierbij in voor met volle deugd voor Bureau Gelijke Behandeling in de week tegen discriminatie.

Directe discriminatie, De directe discriminatie, waarbij iemand je bijvoorbeeld recht in je gezicht meedeelt dat je moet oprotten naar je eigen land. Als kind meer dan een halve eeuw geleden, zag je weinig mensen van kleur in de wijk, op school. Het was dan ook meer dan gebruikelijk dat witte kinderen direct discrimineerden. Denk hierbij dan aan fysiek pestgedrag, mishandeling, bejegening en simpelweg uitgescholden worden.

BLOG Charonline – Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie

Op 21 maart is het de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie. De Verenigde Naties riep de Internationale dag tegen Racisme en Discriminatie uit na het bloedbad in Sharpeville in Zuid-Afrika op 21 maart 1960, toen de politie het vuur opende op zwarte demonstranten.

Meer dan 20.000 inwoners demonstreerden tegen de pasjeswetten die hen belemmerden in hun bewegingsvrijheid en hen verplichtten om op vordering hun identiteitsbewijs te tonen.

Ook BGBF staat elk jaar stil bij deze belangrijke dag. Hiervoor hebben we onze klachtbehandelaar en voorlichter, Charonline, gevraagd voor het delen van haar persoonlijk verhaal.  Wat betekent 21 maart voor haar? Lees hieronder het verhaal.

Wat is jouw persoonlijk verhaal? Deel het op onze social media platform: Facebook, Twitter of Instagram.

BLOG Safin- Internationale vrouwendag

Internationale vrouwendag staat voor de verbetering van vrouwenrechten, denk hierbij aan het stemrecht van de vrouw.

Daarnaast werd met deze dag ook aandacht gevraagd voor de het gender wat in de maatschappij een achtergestelde positie had. Bijvoorbeeld op de werkvloer, gelijke lonen, buiten op straat en huiselijk geweld.

In al die jaren is er voor de vrouw veel verbetering geweest. Maar er zijn nog steeds punten die verbeterd kunnen worden voor de vrouw in de samenleving.


Gastblogger Asian Raisins – Stop Hanky Panky Shanghai

Voor veel mensen zal het zogenaamde verjaardagslied Hanky Panky Shanghai niet onbekend zijn. Dit lied zat ook tijdens mijn basisschooltijd in het vaste repertoire van verjaardagsliedjes. Maar, dit ‘verjaardagslied’ is niet voor iedereen leuk om te horen. In deze blog leg ik, namens antiracisme organisatie Asian Raisins, graag uit waarom mensen moeten stoppen met het zingen van het lied Hanky Panky Shanghai


Alfred – Koningin

In mijn vorige blog kondigde ik al aan dat ik in mijn jeugd een aantal kanten van mezelf ontdekte waarvan ik goed besefte dat ik die beter maar een beetje verborgen kon houden, want ‘zulke dingen doe je toch niet’? (Lees hier mijn vorige blog om het geheugen weer even op te frissen 😉) Wat ik ontdekte was namelijk dat ik al van jongs af aan een soort van innerlijke drang had om me te verkleden als vrouw. Klik hier om verder te lezen…..


Saffana – Eenzaamheid

Mijn naam is Saffana en ik ben 18 jaar oud. Ik loop stage bij Bureau Gelijke Behandeling en ben gevraagd om een blog te schrijven.

Het onderwerp dat ik graag zou willen bespreken in mijn blog is eenzaamheid bij onder andere ouderen. Ik ben namelijk van mening dat ouderen het meeste aandacht en tijd nodig hebben in de samenleving.


Carter – Een naam is erg belangrijk — vanaf 7 december online


Nandini – Piet voor iedereen

Hi. Mijn naam is Nandini en ik ben 19 jaar oud. Ik volg de opleiding social work en loop stage bij Bureau Gelijke Behandeling Flevoland. In mijn dagelijks leven ga ik naar school, stage, werk en spreek ik af met vrienden. Zoals de meesten wel doen. Buiten dat allemaal om, vind ik het interessant om mijzelf bezig te houden met wat er allemaal in de wereld gebeurd. Voornamelijk houd ik mij bezig met onderwerpen die over mensenrechten, discriminatie etc. gaan. 

In deze blog zal ik het hebben over de discussie die altijd rond november/december plaatsvindt. De zwartepieten discussie. Ik zal hierbij vertellen waar de discussie over gaat en een idee geven voor een mogelijke oplossing.


Norquensi- Positieve Discriminatie

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is 123f2738-4e34-4198-bf89-85808f75a9c9-1-150x150.jpg

De afgelopen jaren is positieve discriminatie steeds meer een trending topic. Er zijn verschillende politieke partijen die dit onderwerp bespreken in hun partijprogramma. Positieve discriminatie heeft zowel voordelen als nadelen. In deze blog bespreken we waarom positieve discriminatie belangrijk is, wat de gevolgen ervan kunnen zijn en of het wel zo’n goed idee is.

Wat is positieve discriminatie?
Positieve discriminatie (voorkeursbeleid) is het bevoordelen van achtergestelde groepen om hun positie te verbeteren in de maatschappij.

Waarom is positieve discriminatie belangrijk?
Helaas hebben we in de wereld te maken met bevolkingsgroepen die een achterstand hebben in de samenleving. Vaak staan deze groepen al 1-0 achter.


Jeannette – Ik ben niet mijn stoornis

Stigma’s
Ik wil mij heel graag aan u voorstellen, maar voordat ik dat doe wil ik het woord stigma aan u uitleggen. En dat doe ik omdat mijn zusje, die vaak genoeg de wijsneus van de familie is, na mijn eerste lezing de vraag durfde te stellen: “Wat zijn stigma’s?” Ik geloofde mijn oren niet. Stigma is dat wat onteert, smet op iemands naam of eer. Stigma is iets wat een schande vormt en altijd bekend zal blijven. Stigma heeft betrekking op een bepaald persoon of een groep mensen. Een stigma kan een vooroordeel zijn.

Paramaribo
Toen ik 51 jaar geleden geboren werd te Paramaribo Suriname kreeg ik prachtige namen, Jeanette E. Benschop. Maar niemand zou mij bij mijn voornaam gaan noemen. Het was altijd Sjannie, Sjanko, Sjanne en soms zelfs als plagerijtje, ‘Sjannie pannie’. Soms als iemand mijn achternaam hoorde en vroeg: ‘’Ben je familie van die?”, dan had ik geleerd te antwoorden met: “Ik draag de naam wel maar ik ben geen familie.” Ik had toen geen besef waarom ik dat moest antwoorden of wat ik eigenlijk zei. (lees meer…)


Fenna – zij/hij/hen

Hi! Ik ben Fenna, mijn voornaamwoorden zijn zij/hij/hen, ben momenteel 17 jaar oud en woon al mijn hele leven in Lelystad. Mijn grote passie in het leven is het theater en alles wat daarmee te maken heeft. Zowel zelf acteren als scripts schrijven en regisseren is echt m’n leven. Ik denk ook veel na over maatschappelijke onderwerpen en probeer deze vaak terug te laten komen in de dingen die ik schrijf. 

Zijn wie ik ben
Ik heb het altijd belangrijk gevonden om mezelf te kunnen zijn. Toen ik klein was had ik al lak aan wat ik hoorde te doen als meisje, deed waar ik zin in had, trok de kleren aan die ik wilde en ging om met de mensen die ik leuk vond. Ik heb het geluk gehad dat mijn ouders heel erg ondersteunend waren daarin. Nog steeds zijn trouwens. Ze hebben altijd gezegd dat het niet uitmaakt wat ik droeg, of met wie ik thuis kwam en dit heeft me heel erg geholpen in het leven. Ik ben dus ook nooit echt uitgekomen volgens mij. Niemand aan wie ik het vroeg kan zich een moment herinneren wanneer ik ze vertelde dat ik biseksueel was. Het was gewoon zo. Ik praatte altijd over jongens die ik leuk vond en op een dag had ik het over een meisje die echt geweldig was. Zo makkelijk ging het.
(lees meer..)


Quincy- autisme en werk

Hallo, Mijn naam is Quincy. Ik ben 19 jaar jong en woon in Lelystad. Ik ga jullie meenemen in mijn verhaal over autisme (ass). Dit omdat ik hier (vooral werkgericht) veel problemen mee hebt gehad.

Autisme en werkgevers
Ik ben sinds december 2016 gediagnostiseerd met autisme (ass). En sinds dat moment heb ik heel veel problemen gehad (en af en toe nog steeds) om aan het werk te komen. Ik werd op onwijs veel werkplekken afgewezen, omdat ze van mensen met autisme (ass), zoals ik, alleen maar negatieve kanten zagen. Terwijl mensen met autisme (ass) ook z’n positieve kanten hebben. Alleen helaas wordt dit dan vaak niet gezien of durven ze het niet aan…. En dat is jammer. Terwijl een werkgever naar mijn idee ook gewoon kan denken, ‘weetje, ik probeer het gewoon’. Maar helaas bij het woord autisme (ass) alleen al haken werkgevers af….


Norquensi – vooroordelen

Hoi! Ik ben Norquensi, 22 jaar oud en woon sinds 2016 in Lelystad. Ondanks ik een enorme workaholic ben, heb ik toch nog een paar hobby’s. Lezen, schrijven en voetballen zijn mijn grootste hobby’s. Hiernaast heb ik zelf ook een podcast waar ik met twee andere vrienden spreek over verschillende onderwerpen.

“….Wat gebeurt er nu? Met die sollicitant?
Deze jongen had net zo goed ik kunnen zijn. Ik ben ook van kleur en 22 jaartjes jong.
Nadat je zo veel sollicitatiebrieven hebt verstuurd, ben je er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Zo kom je nooit aan de bak. Niet aan stage, zo kom je niet aan werkervaring. Het wordt dus ook een stuk moeilijker om later, na je opleiding, überhaupt een baan te vinden….”


Alfred – clown van de klas

Even voorstellen: Alfred de Jong, 53 jaar, en alweer heel wat jaartjes woonachtig in het mooie Zeewolde. Van oorsprong kom ik uit een klein dorpje helemaal boven in de provincie Groningen. Daar ben ik geboren en getogen en daar heb ik tot mijn 32ste gewoond.

Of ik misschien een blog wilde schrijven voor Bureau Gelijke Behandeling… Ik dacht: “Wie wil dat nou lezen joh?” Maar ach, misschien is het toch ook wel eens goed om af en toe eens je leventje te overzien. En ik deel graag, dus dan ook maar openbaar. Om nu die 53 jaar in één keer op te lepelen is natuurlijk niet te doen. Dan wordt het een boek, en geen blog. Dus dan maar beginnen met bij het begin: mijn jongste jeugdjaren.

In zo’n klein dorpje zit je je hele schooltijd met dezelfde groep kinderen in de klas. Dat was overigens geen grote klas, met maar zo’n 13 kinderen. Met bijna allemaal heb ik de tijd doorgebracht vanaf de kleuterschool tot wat toen nog de zesde klas heette (tegenwoordig groep 8). Het voelde als een veilige omgeving zonder al te grote bijzonderheden. Klik hier om meer te lezen…


Magdalena- De Kleur van je veren

Een foto, maar wie steekt hierachter, wie ben ik?  Mijn naam is Magdalena en op de vraag wie ik ben, zou ik willen antwoorden: gewoon een mens. Net als ieder ander sta ik in de ochtend op, ik ken momenten van vreugde en van verdriet.  Ik doe dagelijkse dingen zoals het halen van boodschappen en mijn huis opruimen. Wij hebben als mensen méér gemeen dan dat we verschillen. Zoals elk vogeltje zingt zoals het gebekt is, in kleurenpracht en grootte verschillend, heeft moeder natuur mij een kleur in huid, haar en ogen meegeven. 

“Als mens kiezen wij net als de dieren niet ons verenpak, we worden ermee geboren.”

Wel hebben we de vrijheid van de keuze van onze bedekking. Daarin mogen we een keuze maken tussen donkere of lichte kleuren en rustige of kleurrijke patronen. Onze bedekking kan een jas zijn, een hoofddoek of een korte rok. Samen met wat ons door de natuur is geschonken en onze vrije keuzes die de wet mogelijk maakt, mogen we het wezen zijn wie we willen zijn. Dat maakt ons allemaal verschillend, kleurrijk, anders, maar onder de wet wel gelijkwaardig.  Klik hier om meer te lezen…