Reactie op discussie ‘voorman’: Het belang van gelijkebehandelingswetgeving man/vrouw

voorman 2

Beste lezer,

Op 27 juli verstuurde Bureau Gelijke Behandeling Flevoland een brief aan een uitzendbureau, waarin werd aangeraden achter de functiebenaming ‘m/v’ te plaatsen, om misverstanden te voorkomen.

Op deze brief is door veel mensen verontwaardigd gereageerd, na publicatie op Twitter door ontvanger. (Natuurlijk waren er ook veel mensen die het belang van deze brief en ons werk wel onderschreven, bedankt daarvoor.)

‘Voorman is een normale benaming’ en ‘BGBF verdoet haar tijd’, zijn voorbeelden van slechts twee van de negatieve reacties. Door een aantal twittergebruikers is ook op vervelende wijze verwezen naar de herkomst van de consulent klachtbehandeling, die deze brief heeft ondertekend. Wat uw mening ook is over het onderwerp van de brief in kwestie, een persoonlijke aanval op één van onze medewerkers op grond van haar herkomst is onder de maat.

Hoewel het zeer te betreuren is dat er spelfouten in de brief staan (onze excuses daarvoor), neemt dat het belang van de inhoud niet weg.

Voor geïnteresseerden die hier wellicht overheen hadden gelezen: In de brief wordt al gesteld dat ‘voorman’ een gebruikelijke benaming is voor een bepaalde functie. Dit geldt ook voor veel andere functies, waarvoor de benaming een mannelijke of vrouwelijke vorm heeft. De discussie over of deze termen in de huidige tijdsgeest nog steeds wenselijk zijn even daargelaten (wat wel degelijk een belangrijke discussie is); in de benaming wordt nu eenmaal de suggestie van een bepaalde sekse gewekt.

In de brief werd ontvanger daarom gewezen op Artikel 3 WGB m/v. Voor alle volledigheid voegen wij deze even voor u toe:

“Artikel 3.
1. Het is niet toegelaten onderscheid te maken bij de aanbieding van een betrekking, bij de behandeling bij de vervulling van een openstaande betrekking of bij arbeidsbemiddeling.
2. Van het in het eerste lid bepaalde mag worden afgeweken in die gevallen waarin ingevolge deze of enige andere wet bij het aanbieden van een betrekking onderscheid mag worden gemaakt en, voor zover het betreft een openlijke aanbieding van een betrekking, de grond voor dat onderscheid daarbij uitdrukkelijk wordt vermeld.
3. Het aanbieden van een betrekking, bedoeld in het eerste lid, geschiedt wat betreft tekst en vormgeving zodanig, dat duidelijk blijkt, dat zowel mannen als vrouwen in aanmerking komen.
4. Indien voor de aangeboden betrekking een functiebenaming wordt gebruikt, wordt of zowel de mannelijke als de vrouwelijke vorm gebruikt, of uitdrukkelijk vermeld, dat zowel vrouwen als mannen in aanmerking komen.
5. Wanneer iemand ter zake van een aanbieding in strijd met het in deze wet bepaalde uit onrechtmatige daad jegens een ander aansprakelijk is, kan de rechter hem op vordering van die ander ook veroordelen tot openbaarmaking van een rectificatie op een door de rechter aan te geven wijze.”

Wij willen vooral lid 3. nog even benadrukken. (…) dat duidelijk blijkt, dat zowel mannen als vrouwen in aanmerking komen” en ook lid 4. “(…) wordt zowel de mannelijke als de vrouwelijke vorm gebruikt of uitdrukkelijk vermeld, dat zowel vrouwen als mannen in aanmerking komen”. 

Dat iemand met ‘voorman’ zowel mannen als vrouwen bedoelt, mag wel zo zijn, maar of dit ‘duidelijk’ (lid 3) is, daar kunnen de meningen over verdeeld zijn. Voorkom misverstanden en zet er ‘m/v’ achter. Zo vermeldt u ‘uitdrukkelijk’ (lid 4), dat zowel vrouwen als mannen in aanmerking komen. Dan hoeft er geen discussie gevoerd te worden over wat de werkgever bedoelt (ervan uitgaande dat werkgever echt geen onderscheid wil maken) en hoeft Bureau Gelijke Behandeling Flevoland de werkgever hier niet meer op te wijzen. Voor alle volledigheid: dit geldt voor alle gevallen, dus ja, ook bij secretaresse, timmerman, brandweerman enz.

Voor hen die zich afvragen, waarom BGBF op zoek gaat naar vacatureteksten die niet voldoen aan de gelijkebehandelingswetgeving: Wij vinden het uitermate belangrijk dat potentiele werknemers in gelijke gevallen, gelijk worden behandeld en dus gelijke kansen krijgen. Hoewel dit in theorie wel zou moeten, loopt Nederland in de praktijk hierin achter. In bepaalde beroepsgroepen worden vrouwen nog steeds minder snel aangenomen en minder betaald dan mannen. Als men een bepaalde leeftijd is gepasseerd, wordt het vaak lastiger een nieuwe baan te vinden. Soms worden er vacature-eisen gesteld die helemaal niet relevant zijn voor een functie en zo zijn er nog veel meer voorbeelden die we dagelijks tegenkomen.

Onze Nederlandse gelijkebehandelingswetgeving is er niet voor niets. En wat betekent wetgeving als er niemand zou zijn die daarop controleert en mensen erop wijst?

 

Met vriendelijke groet,

 

Het team van Bureau Gelijke Behandeling Flevoland